وقتی بیشتر زمانتان را با گروه مشخصی از آدمها میگذرانید, توانایی تان در همدل کردن هر روز کمتر میشود و با شکل گرفتن حلقه ثابت معاشرتهای کاری یا اجتماعیتان, شما و آدم های اطرافتان در گروه ” ما “قرار میگیرید و دیگرانی که در حلقه شما جایی ندارند به ” آنها ” تبدیل میشوند. آرام آرام شما دنیا را تنها از دریچه نگاه همان ” ما میبینید و ناخودآگاه ” آنها ” را انکار میکنید. خانه و تنهایی خودتان غرق میشوید و فاصلهتان از ” ما ” کمتر میشود, احساس همدلی تان را می توانید تقویت کنید و تنهایی جایی را برای فکر کردن به دیگرانی باز میکند که پیش از این به آنها نمیاندیشیدید
تنهایی شما را مجبور به خلاقیت میکند. وقتی چارهای جز پر کردن وقت تان ندارید, ذهنتان به دنبال راههای تازهای برای گذراندن زمان و انجام کارها میگردد. تلاش برای فعال بودن در زمان تنهایی , شما را خلاق تر و خود محورتر میکند. در تنهایی شما بسیاری کارهایی که پیش از این رهایشان کرده بودید و روی هم تل انبار شده بودند را با تواناییهای خودتان و با راههای خلاقانه به پایان میرسانید
درحالیکه بسیاری از افراد تصور میکنند که تنهایی باعث افسرده شدنشان میشود , محققان می گویند تنهایی میتواند تواناییهای ذهنی افراد را بالا برده, اضطرابشان را کمتر کند و احتمال افسرده شدنشان را هم پایین بیاورید.آدمهای آنها تلاش بیشتری برای مدیریت استرس میکنند وقتی توان تحمل تنهایی را به دست میآورد, رضایتشان از زندگی بالاتر می رود. به عبارت دیگر شاید کار در ابتدا سخت نشدنی به نظر برسد, اما خو گرفتن به خانه و تنهایی, آرام آرام خیلی جیزها را در درون شما بهتر میکند
وقتی مجبورید زمان تان رابدون ترافیکی به روزتان تحمیل میشود یا برنامه ریزی که محل کارتان برای وقت شما انجام میدهد بگذرانید, آرام آرام مجبور میشوید عنان کار را خودتان را دست بگیرید فکری به حال نظم روزانه تان بکنید. شاید در روزها یا حتی هفتههای ابتدایی نتوانید از پس مدیریت زمانتان بربیایید اما به مرور عادت میکنید که هر تکه از پازل روزنان را سر جایش بگذارید
تنها یکی از مؤثرترین راهها برای شناخت بهتر خودتان است و در چنین شرایطی که فارغ از بازخوردهایی که آدم های دیگر به شما میدهند و تأثیرهایی که ربر رفتار و زندگیتان میگذارند, با خود مواجه می شوید. یاد میگیرید خلاهای رونتان را چطور پر کنید و با خود حقیقی تان چطور مواجه شوید
برچسب:
نویسنده: آروین یوسفی