شاید از خود پرسیده باشید بعضی از افراد چه چیزی در وجودشان دارند که دیگران تمام درد یا حتی رازهای مگوی خود را به آن ها می گویند و احتمالاً پاسخ شما در ” همدلی ” نهفته است. این افراد معمولاً گوش شنوا دارند و دیگران را درک بکنند و به همین دلیل هم دوست دارند با چنین افرادی در ارتباط باشند و از حالشان بگویند. همدلی به معنای دلسوزی و ترحم نیست بلکه به معنای درک دیگران و موقعیت و شرایط آنهاست. در حقیقت این که بتوانید دنیا را از زاویه دید دیگران ببینید, احساساتشان را بفهمید و شرایطشان را درک کنید و این که چطور میتوانید با دیگران همدلی کنید در ادامه به شما خواهیم گفت
با گوش کردن فعال به حرفهای ظرف مقابلتان, نصف راه همدلی را رفتهاید. گوش کردن فعال مهارتی است که نیاز به یاد گرفتن دارد و با تمرین می توانید به آن دست پیدا کنید. قبل از هر چیز باید با دقت به حرفهای او گوش کنید و وقتی صحبت می کنید فکرتان به تماسی که باید بگیرد یا قرار کاریتان نباشد. اگر حواستان پرت میشود هر بار به خود یاد آوری کنید که باید در این جا و اکنون باشید, ببینید طرف مقابلتان چه میگوید. به علاوه برای گوش کردن فعال باید رو به روز طرف مقابل نشسته با او تماس چشمی داشته باشید و وقتی طرف مقابل صحبت میکند اگر در حال انجام گاری باشید, سرتان در گوشی باشد یا دائم این طرف و آن طرف را نگاه کنید, هرچند که گوشتان به حرفهای او باشد انگار که هیچ توجهی ندارید. نمیخواهد به او خیره شوید و چشم از او برندارید, بلکه میخواهیم تماس چشمی خود را به شکل نرمال با او حفظ کنید برای داشتن تماس چشمی به فرهنگ خود هم توجه داشته باشید, چرا که در بعضی از فرهنگها این کار بی ادبی است و در گوش دادن فعال نیاز است به فرد نشان دهید محتوای صحبت او را متوجه شده است, واکنش عاطفی او را به خودش بازخورد دهید و احساسات او را درک کردهاید و برای این کار میتوانید از رفتارهای این چنینی استفاده کنید
قضاوت سریع یکی از جنبه های وحودی انسان است و ما این توانایی را از اجداد خود به ارث برده ایم تا بتوانیم شرایط خطر را به سرعت تشخیص داده و خود را نجات دهیم . با وجود این لازم است بر قضاوت های خود کنترل بیشتری داشته باشید . بدون اینکه بلافاصله بگویید “خوب یا بد است ” سعی کنید درک عمیق تری ازدیگاه و موقعیت طرف مقابل خود به دست آورید . سعی کنید دنیا را از نگاه طرف مقابل تان ببینید و شرایط او را درک کنید . اگر بتوانید از اشتراکات انسانی اطلاع داشته باشید کمتر دیگران را قضاوت خواهید کرد .
هیچوقت بعد از شنیدن صحبت های کسی , او رابه خاطر اشتباه یا کاستی هایش سرزنش نکنید که این کار دشمن همدلی است و دیگران را از شما به شدت دور میکند. شما در مقام قضاوت نیستید , فقط دوستی هستید که دردل های دوست خود را گوش میکند و برای این که جلوی پیشداوری های خودرا بگیرید بایدبه تعصبات و فرضیات خود را به چالش بکشید و از خود بپرسید ” چرا فکر میکنم همه افراد فقیر , تنبل و بی عرضه هستند ؟چرا فکر میکنیم شکل خاصی از لباس پوشیدن به معنای اعتقاداتی خاص است “” چرا فکر میکنم همه اهالی یک شهر خاص , فلان ویژگی را دارند / ” و…باور داشته باشید که هر انچه که شما فکر میکنید همیشه درست نیست
همدلی کردن یک جاده دو طرفه است و فقط گوش کردن پلی بین شما نمیسازد و شما هم باید باز و گشوده باشید و کمی از درونیات خود را به اشتراک بگذارید. این به آن معنا نیست ک با هر کس ملاقات دارید تمام داستان زندگی خود را بگوییید. شما میتوانید انتخاب کنید با چه کسانی باز و گشوده باشید, حداقل با همان افراد درونیات خود را به اشتراک بگذارید و به جای شنونده صرف بودن, در مکالمه شرکت کنید و اگر تجربه مشابهی داشتهاید بیان کنید. میتوانید احساسات خود را به شکل کنترل شده و نه رها, نشان دهید.مثلاً لازم نیست تلاش کنید پا به پای طرف مقابلتان گریه کنید, کافی است به او بگویید خیلی ناراحتید و این را نشان دهید و یا مثلاً بگویید خوشحالید که او حرفهای شما را با شما درمیان گذاشته است و هیجان و احساسات خود را نشان دهید اما کنترل شده و به اندازه, چرا که گاهی کاسه داغ آر از آش شدن مانع همدلی است و باور نکردنی
احترام طرف مقابل , بخش مهمی از همدلی شما با آنهاست این که دیگران برای شما درد دل میکنند نباید شما را محدود کند . اگر نگاه بالا به پایین داشته باشید یا مشکلات دیگران را بی اهمیت و بی ارزش بدانید , همدلی موثری نخواهید داشت و دیگران را از خود می رانید. لازم نیست برای دلداری دادن به دیگران بگویید که مشکل شما چندان بزرگ نیست و دیگران یا خود شما مشکلات بزرگ اری دارد سعی کنید گاهی خود را به جای طرف مقابل بگذارید و احساساتش را درک کنید
در پایان, نکته بسیار مهم این است که هیچگونه به همدلی و درک طرف مقابل تظاهر نکنید. احساسات دروغین خود بروز ندهید یا احساسات خود را به شکل اغراق شده ابراز نکنید و دیگران را به راحتی همدلی تصنعی و دروغین را متوجه میشوند و آن ا از همدلی اصلی تشخیص میدهند. این کار نه تنها به دیگران کمکی نکرده و آنها را به شما نزدیکتر نمیکند, بلکه به احساساتشان ضربه زده و از شما دور میشوند. اگر هم به اندازه کافی همدلی کردن را نیاموختهاید و نمیدانید چطور با دیگران همدلی کنید, بیشتر مطالعه و تمرین کنید. اگر کسی را که با شما حرف میزند, درک نمیکنید, یک عذر خواهی صادقانه و گفتن این که: ” ببخشید که نمیتوانم خودم را به جای تو بگذارم و درکت کنم ” موثرتر از دروغ و تظاهر به درک کردن است
برچسب:
نویسنده: آروین یوسفی