ادمان می رود ” من ” می تواند یک موجود منحصر بفرد قابل تحسین باشد که شبیه اش هیچ جای دیگری پیدا نمی شود . آن قدر سرمان به این گرم است که دیگری چه کرد , چه پوشید و کجا رفت که یادمان می رود خودمان چه باید بکنیم . چه بپوشیم . کجا برویم . آن وقت است که زندگیمان حتی یک نسخه کپی شده از زندگی دیگری نیست . بلکه چند پاره ای بی سر و نه از زندگی های هزاران نفر است که دوست داریم شبیه شان باشیم. انگار که هیچ هویتی نداریم مگر آن که در هویت دیگری غرق شویم و یک جریان بی هویتی که پشت هویت کج و معوج ساحتگی پنهان میشود . هویت ….این حلقه مفقوده بسیاری از ما ……
این هم یکی از مواردی است که درباره حوزه روان شناسی در خصوص سلامت روان برایتان توضیح دادیم امیدوارم مورد پسند شما عزیزان واقع شده باشد
برچسب:
نویسنده: آروین یوسفی